30 Kasım 2011 Çarşamba

Bazen

Bugün durgunum, mutsuzum vs. hepsiyim kötü olan durumların.
Sormasın kimse ama ne oldu diye.
Söylemeyeceğim.
Yine kendi dünyamda.
Bazen herşey güzelken somurtmak istersin.
Bir şeyin yoksa bile bir şeyin vardır.
Bazen çekip gidersin.
Bazen toplanırsın bir kafede.
Bazen yürüyorsundur havada.
Bazense inmeye çalışırsın yer altına.
Yaptığın hiç bişeyin hesabını kimse soramaz sana.
Kız ya da erkek farketmez.
Herkes ne isterse onu yapsın.
Belki daha mutlu olunur.
Mutlulukla da pek alakası yok aslında.
Dediği gibi " Herkes kendi adasında yaşar."
He birde bazen gülersin kendini kaybedip.
Bazen ağlarsın timsahsı.
Bazen kapkaranlık evde oturmak çok güzel ama,
Bazen bir ışık vardır senin elinde olmadan yansıyan.
******
Fırat Gürsoy      30 Kasım 2011            14:29

20 Kasım 2011 Pazar

Düz Yazı(m)

Evet yazamıyorum ne zamandır.
Belki yine yazamayacağım uzun zaman boyunca.
Şikayetçiyim bu durumdan.
Yazamıyorum çünkü sevmiyorum hayatı.
Ergen tribi gibi fakat bişeyler yaşıma fazla.
Kendimi büyütüp geliştiriyim derken kalkamaz hale geldim.
Okumak istiyorum okuyamıyorum.
Yazmak istiyorum yazamıyorum.
Üretmek istiyorum üretemiyorum.
Kıçı kırık bir perofmans bile yazamıyorum.
Günlük tutmaya kalkıp yine oturdum kıçımın üstüne.
Haftada en az 2-3 kere D&R'a girip herşeyi almak isteyip sonra istemiyorum.
Çünkü hayatı sevmiyorum.
Süsleyemiyorum sevmediğim bir şeyi.
İstemeden bir sürü şey yapıyorum.
Soranlara söylemiyorum.
Kendi içimde bir hayat kurdum çok entresan şeyler çeviriyorum.
Kendimi dövüyorum ya da kendimden dayak yiyorum.
Kitaplara aşık oluyorum.
Ya da yazmadığım fikir çuvalıma.
Aşık olduğum kızı terk ediyorum kredimiz bitmesin diye.
Kendimi biliyorum.
Çok uzun yollar düşünüyorum ve buralardan gidiyorum.
Kayboluyorum içimde ve diyorum:
Ne boktan bir şey sıçıyım içine.
Okumuyorum yazdığım yazıları tekrar yanlış tanınmış bir gazeteci gibi.
İçimde bir dünya var kimseye açmadığım.
Ne dokunuyorum ne de insanlar dokunamıyor görmediklerinden.
Herkesten kaçıyorum durduğum yerde.
Gözlerimi açtığımda inanıyorum bazı rüyalarıma.
Bir kaç kez oldu 'ha siktir yine rüya' diye uyandığım.
Bir çok kez hatta.
Sıkar seni bu yazıyı okumak ama sende varsın içinde bir yerde.
Bir daha okuma sen olan aklındadır zaten.
Beğenmek zorunda da değilsin kendime yazdım ilk defa.
*****
Fırat Gürsoy        20 Kasım 2011